I want to ride my bicycle, I want to ride my bike … en waarom dan niet op de Gulf Road aan de Koeweiti kust? Lees verder…

Zwart, bedekt, geen make-up. Dat is de dresscode. Vooral dat laatste is essentieel, want zwarte bedekkende kleding is voor veel Koeweiti dames dagelijkse kost, maar je plamuurmes en verf een ochtend niet aanraken, dat moet een opgave zijn voor diezelfde dames. Lees verder…

Ik ben natuurlijk weer de laatste die het meld, want ik was te druk met mijn eigen autoprobleempjes (doorgesneden banden, afgereden spiegels… zie mijn eerdere bericht over autorijden in Koeweit) maar het voordeel is dat ik meteen wat links naar meningen van medebloggers kan geven over de roze Ladies Only taxi’s die in Koeweit gaan rondrijden, in navolging van o.a. de Emiraten en Mexico. Lees verder…

Dus jij dacht dat er niets artistieks gebeurde in Koeweit? Dan was je vanavond zeker niet op het grasveld naast het Scientific Centre in Salmiya. Lees verder…

De geschiedschrijver van Koeweit is toevallig een Nederlander: dr. Ben Slot.
Zijn boek over Mubarak al-Sabah, die wordt beschouwd als de stichter van het moderne Koeweit, leest bijna als een spannend jongensboek (als je tenminste niet zoals ik alle noten gaat zitten napluizen, gefascineerd door de vaak tegenstrijdige bronnen die Slot van Rusland tot Indonesië tot de VS uit de meest obscure archieven heeft getrokken). Lees verder…

Kippen op hun kop. Rijenlang. Kippen zonder kop. Dan zonder veren, zonder tenen, zonder ingewanden, zonder vleugels. Lees verder…

Yahooooooooooo … het regent in Koeweit, vandaag voor het eerst! En mijn ruitenwissers doen het ook. Speciaal voor de gelegenheid deze regen van de groep Perpetuum Jazzile die ik een tijdje geleden kreeg doorgestuurd. Ogen dicht, eerst luisteren en dan pas kijken.

In Istanbul moet je, in tegenstelling tot Marokko of Koeweit waar het recht van de arrogantste geldt, de straat rennend oversteken. Lees verder…